Make your own free website on Tripod.com
Welkom | Wat ? | Leden | Nieuws | Agenda | Poëzie | Publicaties | In de Pers | Hoe kandideren ? | Gastenboek | Nuttige links | Contact

Mengmettaal

Nieuws

BERICHT IN EEN FLES (MARK MEEKERS,dorpsdichter van DOEL) Het Concert van vrijdagavond 16 november 2007 in de kerk van het met ondergang bedreigde polderdorp Doel werd een grandioos succes. De schitterende uitvoering van het Requiem van Mozart werd door de vijfhonderd aanwezigen op enthousiaste ovaties onthaald. Frie Lauwers, organisatrice, genoot er terecht van. Ook Mark Meekers, de dorpsdichter, die voorlas uit zijn poëtische oogst DOEL-gedichten mocht delen in het succes. Enkele commentaren: ° "... Je woorden ontroeren telkens weer. Ook een pluim voor je voordracht tijdens het concert. Je hebt een mooie stem en je kan de kracht in je teksten overbrengen, je bereikt de mensen op je eigen rustige maar doordringende manier.'t Schijnt dat er een paar behoorlijk onrustig werden op de eerste rijen en dat is maar goed ook. Moge de energie en de bewogenheid van dit evenement ons nog lang bezielen en inspireren. Dank voor je betrokkenheid bij het goede Doel. Je bent een waardig DorpsDichter!" (Dianne Nuyts, journaliste, publiciste) ° "Het idee van de opvoering van die gedichten tussen de muziekstukken gaf een zekere spanning die vooral op de eerste rijen echt voelbaar was. Sommige genodigden applaudisseerden, anderen niet. Velen waren bewogen en ik heb gehoord dat er zelfs soms een traantje bij te pas kwam. Door dit concert hebben jullie Doel positief op de kaart gezet en een beetje uit de politieke sfeer gehaald. Daar hebben politici geen antwoord op." (Mon. Van den Abeele, ir. auteur-historicus) ° "Het getuigt van een onwaarschijnlijke dosis moed om te doen wat gij gedaan hebt. Ook het forum dat je daarmee aan de dichter bood was bepaald de moeite. Het was een van de knetterende bewijzen hoe sterk Doel leeft, en ik hoop dat die burger-vader van Beveren en Doel-stiefvader zijn ogen goed heeft opengetrokken en toch zo 'n beetje met het begin van een maagzweer zit. Hij zal het niet licht vergeten en reken maar dat hij behoorlijk geschrokken is."(Paul Staes, politicus, journalist) ° "Het was een ronduit schitterend gebeuren. Een stampvolle kerk. Prachtige uitvoering. En alles bovendien omkaderd met de treffende gedichten van dorpsdichter Mark Meekers. Dit was niet zo maar een vrijblijvend cultureel gebeuren. Het was zonder meer een hoogdag voor Doel waar iedereen die erbij was ten volle van genoten heeft. Het warme applaus na het "Leve Doel" van Mark Meekers -nota bene geleverd door de beau monde van Beveren- mag hopelijk nog lang nazinderen in de oren van onze burgervader!"(Jan Creve, voorzitter Doel 2020) ° Het concert vorige vrijdag in onze parochiekerk van Doel werd een prachtige vertolking. Het groot aantal aanwezigen en het minutenlang applaus hebben u zeker vreugdevol gestemd en dit was verdiend! Mijn dank gaat natuurlijk ook uit naar de heer Mark Meekers, dorpsdichter en alle kwaliteitsvolle uitvoerders van het concert. Zeker voor herhaling vatbaar!" (G. Van de Vijver, voorzitter kerkfabriek) ° "Afgelopen vrijdagavond mocht ik getuige zijn van een bijzonder requiem in Doel. Tijdens dit concert werden teksten voorgedragen door Mark Meekers. Een aantal van deze teksten spraken mij bijzonder aan en ik wil u via deze weg vragen of er een mogelijkheid bestaat om in bezit te komen van die teksten. U zou mij er een zeer groot plezier mee doen." (Dirk Bal, Nederland) ° "Nog even dit: de deken van Beveren, die ook op het concert was, heeft bij het begin van zijn preek, zondag, in de kerk van Beveren, in lovende bewoordingen gesproken over het concert en alle medewerkers hieraan lof toegezwaaid: de man was tot in 't diepst van zijn hart ontroerd…” (Frie Lauwers, organisator concert)

Het gedicht "April" van Lieve Devijver (uit onze publicatie "Hoffelijke Woorden"), is geselecteerd voor een bloemlezing van de Mond-en Voetenschilders (Baarn/Nederland).

In mei en juni werden enkele gedichten van Mark Meekers gepubliceerd:

"Dokwerker" in de schitterende bloemlezing "Zacht als huis" van samensteller F. Vermeulen, uitgave: Integan kabeltelevisie, Antwerpen 2007, p. 51.

Het gedicht "Zelfportret", in: "Tegen beter Weten, hemelbestormers", samenstelling: Gert J. Peelen, uitgave: VU podium, Amsterdam 2007, p. 32.

Het gedicht "Kermiskoorts" is gepubliceerd in de bloemlezing "Nu weer de kermis gloeit met duizend lichten", samensteller: Bert Bevers, uitgave: Nederlands Centrum voor Volkscultuur", Utrecht 2007, p. 59.

Het gedicht "Flora" is gepubliceerd in de bloemlezing "Godinnen van eigen bodem" van I. Bergman, uitgave: A3, Geesteren 2007, p. 59.

Het gedicht "Patstelling", in: T. Luiting- K. Koopman, "Je begrijpt me niet", uitg.: Concept, Hilversum, 2007, p. 88.

Karel Sergen is op 3 juni 2007 winnaar geworden van de poëzieprijs Wandeltuinen in Hoegaarden met :
 
GAARDE
 
ik wil in bloemen en planten verdwalen
op het pad van de hoegaardenier

ik wil in geuren en kleuren verhalen
de zang van mijn natuurlijk plezier

vinden wil ik, geslingerd uit eden
een heldere blik op het heden, hier.

Zijn gedicht zal nu weldra uit steen gehouwen worden door Geert Derom.

juryverslag Poëzieprijs hannah 2007

1e prijs: "Hortus Paradisus"  van Rita Van Hauwermeiren, die merkwaardig genoeg ook de laureaat 2006 was. Het gedicht is als een bezoek aan een verleden, verloren paradijs. een vleugje Ancien Régime: een huis ligt geboeid in een tuin. Het ademt een bevangen sfeer uit, zoals een levend maar lijdend organisme. Ramen en muren worden actief, met sensuele beelden van pijn en verlatenheid: muren schrapen de huid, een raam snakt naar nevel. De toren met sterrenwacht is toegedicht. Aan wie? Geen handwarmte die ze nog opent.
In de tuin daarentegen is de openheid pijnlijk: door de kapotte serreglazen zie je de glasheldere lucht, terwijl de scherven zich snijden aan gras. In de tuin heersen verval en de agressie van woekerplanten  en  vogels: brandende tongen berenklauw, bekvechtende kelen. Wat achterblijft is een driedubbele afwezigheid: verlies van substantie, opgeroepen in subtiele beelden:  enkel nog de schaduw van een schildpad, de  huid van een hagedis, de ribben van verstorven wild. Het auditieve ritselen opgeroepen door deze concreta  verbindt zich  in het besluit harmonisch met drie betekenisvolle abstacta: woekering van gemis, het nutteloze.
De krachtige en toch afstandelijke vertolking van emoties, en de superieure zintuiglijke taal rechtvaardigen de bekroning van inzending 1 met de eerste prijs.

2e prijs: "Oma in clair-obscur" van Yerna Van Den Driessche.

In een frisse taal focust de dichteres meteen op haar oma, doorheen een aantal visuele taferelen, vastgelegd op foto's of op de harde schijf van de herinnering, of observaties die zich in het heden afspelen. Op de oudste foto's lijkt oma nog in zwart-wit, clair-obscur, afgebeeld, maar de herinneringen uit de kindertijd zijn vrolijk gekleurd: baksteenrode geraniums, een glanzend groene tuinbank, net zoals oma, gehard door vele lagen. Trenslotte komt zij los uit haar wuivende schaduw en treedt het nu binnen van haar laatste tuin, waar ze, nu in een omgekeerde beweging, naar haar kleinkind toegaat. Ook in deze tuin -- waar ridderspoor zich snel terugtrekt-- overheersen de kleuren rood en groen. Oma trekt het leven korter door jonge sla te dunnen tussen duim en wijsvinger, en geeft tegelijk dat leven kansen. Maar het zorgeloze kleinkind dat gulzig aardbeien eet; verdringt de gedachte aan tijdelijkheid en nakende dood.
Twee werelden, twee generaties worden harmonisch met elkaar geconfronteerd. De kleuren en de onuitgesproken emoties doorgloeien het clair-obscur van dit warmbloedig miniatuurtje.

3e prijs: "Hortus Posthumus" van  Diana Freys, die voor de 3e maal als een van onze  laureaten uit de bus komt.

Een gedicht vol suggestieve kracht, dat bij de eerste lectuur zowel verrast als ontroert, maar zonder een spoor van sentimentaliteit. De aanhef : "Pril april" zet de toon voor de tijd van het jaar en de tijd van het leven die hier opgeroepen wordt. De beelden zijn perfect geschakeld, een beetje kennis van onze flora helpt om de verbanden in te schatten. Er wordt gespeeld met de sonoriteit van de Latijnse namen: viola odorata, anemone nemorosa. De geur van ribes, die inderdaad zerp is, werkt als het koekje van Proust, en doet oud kinderzeer aanwaaien uit een postume tuin. Dat geeft aanleiding tot het "rafelen van voortijd in verzamelde verzen" Die voortijd is vluchtig als zwaluwen en bosanemoon. Heel mooi: we maken de geboorte van het gedicht mee.
Dan het sterkste beeld: de herinnering wordt een kind op een fiets: "Herinnering fietst --zonder handen als het  ware -- trage rondjes onder de hoge ramen. Hoe valt een tante als een schaduw uit haar naam? Welke raadselachtige herinnering is bij het kind zo pijnlijk? In zacht mos op versteende letters zal de poëzie troost brengen met de postume tuin van dit gedicht, dat op een heel persoonlijke wijze de sfeer oproept van Gilliams' Elias.

1e Eervolle vermelding:

"Oneindig groen" van Gert J. Van Peelen uit Nederland.

Al in de eerste versregel wordt duidelijk dat de tijd van de dag de avond is: laat zonlicht zwicht. Verder in het gedicht verwijzen de beelden naar de herfst en de avond van het leven: leeftocht, voorraad uit vette jaren is in deze tuin luchthartig opgetast, de gedragen vruchten zijn geteld. De dichter kan hier onder glas zichzelf terugvinden.  Hij wordt honkvast: dit is geen plaats om nu nog te verlaten, zijn serre is een kwetsbaar glazen huis van beraamd geluk, uitzicht op aarde. De dichter telt zijn zegeningen, hij is een gelukkig man in zijn hof vol aanwezigheid, hoezeer hij ook beseft dat het oneindig groen van de lijdzaam geknipte ligusterhaag bij de eerstvolgende strenge winter onverbiddelijk zal verdwijnen. Maar hij houdt de illusie in stand. Een heel voldragen gedicht met een puntig gevoel voor de subtiele mogelijkheden van de taal.

2e Eervolle vermelding:

"Tuinman" van Peter J. Brouwer, eveneens uit Nederland.

Een gedicht in parlando stijl, met erachter het droog opgeroepen dramatische verhaal van de vader, de tuinman die zijn dochter vroeger Latijn heeft geleerd, maar  die nu de Latijnse namen van de planten is vergeten omdat hij kinds geworden is. Op de achtergrond de stemmen van de familieleden, die moeite hebben met aanvaarden van de realiteit. De cirkel van het leven sluit zich. Het volwassen geworden kind zegt de Latijnse soortnamen van de planten  voor aan de vader in een tuin die," bij het verbuigen van rosa, in de zandbak eindigt, waar vader speelt". De tuin als beeld van het leven, in een gedicht geschreven met droge ogen, maar erg pregnant en origineel.

Reine Wellens, voorzitter van de jury.

 
 

Eerste Prijs:


 

Hortus Paradisus

 

 

Dit huis doet al haar deuren dicht.

 

Wie door de keel loopt betrapt de ongeschonden

geur van Châteauneuf en oud papier. Muren schrapen

de huid terwijl het raam naar nevel snakt

 

Onder de wenteltrap bomvrije kelders voor manschap

geschut en voorraad. Boven, slaapkamerdeuren zolders

een toren met sterrenwacht. Toegedicht. Geen

 

handwarmte die ze nog opent.

 

Achter de serre met binnenplaats – glasheldere lucht

Scherven snijden zich aan gras. Dit huis ligt geboeid

in de tuin. Buiten branden tongen berenklauw

 

de oude broodboom strooit kruimels in bekvechtende

kelen. Een kraai gaat op zoek naar een eikel

 

Wat achterblijft: schaduw van schildpad, huid van hagedis

ribben verstorven wild

 

In woekering van gemis ritselt het nutteloze.

 

 

Rita Van Hauwermeiren

 

 


 

Tweede Prijs:

 

 

Oma in clair-obscur

 

 

zo zit zij op foto’s van vroeger: Oma

in clair-obscur, bedrieglijke lichtheid

van zomer en zondag.

 

in mijn verre hoofd een overdaad

aan kleuren, baksteenrood de geraniums

tegen de witgekalkte gevel, de tuinbank

 

glanzend groen, gehard door vele lagen. Oma

hoe zij loskomt uit haar wuivende schaduw

het zorgeloze kleine omarmt. ridderspoor

 

trekt zich snel terug in haar laatste tuin,

stilleven van roodzoet

geweld en jeugdig groen.

 

zij dunt jonge sla, tussen duim en wijsvinger

trekt het leven korter. ik mag gulzig

de prille aardbeien voor het dessert.

 

 

Yerna Van Den Driessche



 

Derde Prijs :

 

 

Hortus posthumus

 

 

Pril april en geur van ribes, viola

odorata. Oud kinderzeer waait aan

uit een postume tuin. Het rafelen

van voortijd in verzamelde verzen:

 

zwaluwen en anemone nemorosa.

Sleutelbloemen met hun perzikgeur.

Herinnering fietst – zonder handen

als het ware – trage rondjes onder

 

de hoge ramen. Nog klapwiekt

daar de witte vlinderhand van

de tante die toen als een schaduw

 

uit haar naam viel. In een postume tuin

waar mos de versteende letters troost.

 

 

Diana Freys

 

 

 

Eervolle vermelding:

 

 

Oneindig groen

 

 

Hortus waarin laat zonlicht zwicht.

Aan ruimte geen gebrek. Leef-

tocht luchthartig opgetast;

voorraad uit vette jaren.

 

Hier onder glas jezelf terug

te vinden. Geen plaats om nu

nog te verlaten. Beraamd

geluk – uitzicht op de aarde;

 

hof vol aanwezigheid.

Gedragen vruchten welgeteld

tussen verdroogde wortels.

 

Ligusterhaag rondom, lijd-

zaam geknipt voor wat je ook

wel wilde: oneindig groen.

 

 

Gert J. Peelen


 

 

Eervolle vermelding:

 

 

Tuinman

 

 

Nu moet zij spreken

in het latijn dat hij haar leerde, de namen

die zij hem vertelt, sinds hij ze is vergeten

 

verticuteren hoor ik hem zeggen

is geen sinecure, maar vergt een vaardiger hand

die van de tuinman en geen ander, en dat is precies

 

wat ik de rest moet gaan vertellen

we moeten hem loslaten, hij zal wel blijven

 

dus mond houden nu en op de schop, toezien

hoe uit het zand waaruit hij alles deed ontstaan

zand getrokken wordt

 

en in godsnaam niet onze stemmen,

die de richting van een wolk nog willen keren

en tegen de tijd in schreeuwen

 

hoe de tuin bij het verbuigen van rosa

in de zandbak eindigt,

waar vader speelt

 

 

Peter J. Brouwer

 

KAN KUNST DE WERELD REDDEN?

Op 12 mei 2007 werden ter gelegenheid van de Internationale dag van de Fair Trade de dichters van het dichterscollectief MENGMETTAAL en het tijdschrift VERBA uitgenodigd om hun poëtische visie te geven op de rechtvaardige wereldhandel. De Oxfam-wereldwinkel (W. Van Echelpoel) en de Bibliotheek van Hoegaarden steunden het initiatief.

Karel Sergen presenteerde met verve. Anne Wiering zette een sterke prestatie neer. Danny Rega deed als plaatselijke vedette zijn titel alle eer aan. Luc Van de Borght las met overtuiging een gedicht van Prévert. Mark Meekers schreef twee nieuwe gedichten.

Een van de toehoorders gaf zijn commentaar: "Ik wist niet dat poëzie zo indringend kon zijn. Het overtreft het geleuter van de media... Waarom brengt men iets dergelijks niet eens op televisie?"

Schrijverswedstrijd voor Kortverhaal van de stad Deinze

De Tweejaarlijke Schrijverswedstrijd voor Kortverhaal van de stad Deinze werd gewonnen door Mengmettaler Mark Meekers, met het verhaal "Rewind".

De jury prees zijn "verassende originaliteit en de sterk beheerste taal".

Enkele sfeerbeelden van de Dichters in de Kruidtuin, 27 mei 2007

kruidtuin.jpg

kruidtuin3.jpg

kruidtuin2.jpg