Make your own free website on Tripod.com
Paula Loeckx | Bio-bibliografie | Gedichten

Paula Loeckx

Gedichten

 
 

nu we ouder zijn

 

 

waar ben jij

waar ben jij aanbeland

aan welke uiterwaarden

 

het water stroomt zijn richting uit

naar zee of inwaarts volgens de getijden

dag in dag uit jaar in jaar uit

volgens de maan die niet vergrijst

- zo ver zo klein, toch vreselijk dichtbij

en haar gezicht pokdalig,

wanneer wij sterren kijken -

 

waar ben jij aangeland

op deze aarde, nee, geen ster

een hemellichaam als een ander

eendere vazal van de zon

gebonden onherroepelijk

aan de getijdendwang

 

 

voor Avot

 

 

 


gesprek met dochter

 

 

wie zal het worden?

wie zal het zijn?

 

je kaatst mijn vragen van dwaze oude vrouw

hoog in de morgen

je ene hand in je andere hand uit,

geen vingers nodig op je voorhoofd

geen spons op je lippen

when you are old &grey & full of sleep

 

je danst op het drijfzand

van je tijd

tot je struikelt,

strand dat zich rimpelt

als een dun tapijt

in de richting waar het wordt opgerold

 

liever niet weten nooit moeten weten

er is dit geluid

dat oprukt

dat walst in de morgen

elke dageraad plat

langzaam omsingelend de laatste eik

 

die zal het worden,

die zal het zijn

 

 

 

 

 

terug naar de ledenlijst